1. ۱حُسنش چو گل به هردم رنگی دگر برآیداز هر ورق چو غنچه نقش دگر نماید
2. ۲زنجیر زلف او را از حلقه نیست بیرونباد صبا ز زلفش گر حلقه‌ای رباید
3. ۳از چشم او گشاید کاری که بسته باشدگر عقده‌ای به کارم ابرویِ او فزاید
4. ۴ما را به مهر رویش مهریست در مقابلآن ماه را چه نقصان گر ماه خوش برآید
5. ۵عمر من است مطرب، می‌خواهمش همیشهدانی چه حال باشد، چون عمر من سر‌ آید
6. ۶گفتم ز دل برآیم چون دلبر آید اماباید که این کفایت ما را ز دل‌ برآید
7. ۷ناصر اگر نیاید آن عمر رفتهٔ‌ مامائیم و خاک پایش چندانکه عمر پاید