1. ۱ما را دلیست چو ساغر گرفته خونچشمی چنان که شیشهٔ می گشته سرنگون
2. ۲بنشسته است نقش تو چون در خیال مناز زلف همچو جیم و خم ابرویِ چو نون
3. ۳گر آه دل چو تیشهٔ فرهاد برکشمچون سقف بیستون رود از جان من سکون
4. ۴حال من است خال تو، زان شد سیاه دلاشک من است لعل تو، زان گشت آبگون
5. ۵گر سیل اشک من به کنار افکند گهرپر درّ شاهوار شود بحر نیلگون
6. ۶ناصر شب فراق تو گمراه گشته بودبازش خیال روی تو شد راه و رهنمون