1. ۱شب‌ها من و کنج غمی، شمع‌ام کند غمخوارئیاشک روان و سوز دل، جان کندنی و زارئی
2. ۲از چیست اشک سرخ من، گر نیست خون دل روانرخسار من زرد از چه شد، گر نیست شب بیدارئی
3. ۳تا دور ماندم از درش، تلخ است بر من زندگیکاو جان شیرین می‌دهد، ما را به شیرین کارئی
4. ۴آن نرگس بیمار تو، چندان که خون ما خورَدگردد به خونم تشنه‌تر، دارد عجب بیمارئی
5. ۵هم عزتی یابم اگر، زان لب به دشنامی رسمگر خوش نمی‌پرسی ز من، باری همی کن خوارئی
6. ۶چون گل بهاران بشکفد، در پیش آن روی چو گلای دیدهٔ ابر سیه، تو کاشکی خون بارئی
7. ۷فرهاد و شمع و ناصر از شیرینئی شوریده‌اندای یار شیرین سوختم، آخر کجائی؟ یارئی