1. ۱سپهر حسن را دانم که ماهیندانم حد ماهی‌ات کماهی
2. ۲تو چون ماهی و گردد عکس رویتبگرد چشمهٔ چشمم چو ماهی
3. ۳اگر راز تو دل پوشیده داردبه خون دل دهد چشمم گواهی
4. ۴جدا از دانهٔ خال تو چون کاهتنم برباد رفت از عمر کاهی
5. ۵قدت همچو قلم بر مه خط آردمرکب شد سپیدی و سیاهی
6. ۶مرا آبی ده از چاه زنخدانهمین باشد غرض آبی و چاهی
7. ۷سپه بر دل کشد چشمت ز مژگانسیه چشمند ترکان سپاهی
8. ۸ببین در وقت کشتن رقت شمعدلیل روشن است از بی‌گناهی
9. ۹ز ناصر گر بود دلخواه تو جانفدای جان تو باد آنچه خواهی