1. ۱کسی به ملک حدوث از قدم نمی‌افتدکه بر گذرگه شادی و غم نمی‌افتد
2. ۲به روشنایی دل رو که رفتگان رستندگذار زنده‌دلان بر عدم نمی‌افتد
3. ۳من این مرقع الوان بیفکنم روزیکه طرح رندی و تقوا به هم نمی‌افتد
4. ۴زبان دعوت و تسخیر به که بربندمکه در چراغ کس آتش به دم نمی‌افتد
5. ۵مسافری که ز نابود بود خود بیندبه فکر منفعت بیش و کم نمی‌افتد
6. ۶دلیل عشق نزیبد کسی که در هر گامسرش چو شمع به پیش قدم نمی‌افتد
7. ۷چنان ز شوق تو گردیده کعبه سرگردانکه راه کعبه روان بر حرم نمی‌افتد
8. ۸چنان پرستش روی تو جذب دل‌ها کردکه عشق برهمنان بر صنم نمی‌افتد
9. ۹به ذکر من خط نسیان کشیده‌ای امابه فکر غیر ز دستت قلم نمی‌افتد
10. ۱۰ز سهو خاطر یاران چنان سقیم شدمکه سایه قلمم بر رقم نمی‌افتد
11. ۱۱نویسی ار به «نظیری» دعا و گر دشنامز شوق نامه به فکر رقم نمی‌افتد