1. ۱دگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»
2. ۲جوابش داد پیرِ دانش‌آموزکه «ای روشن‌چراغِ عالم‌افروز
3. ۳تو آن نوری که پیش از صحبت ِ خاکولایت داشتی بر بام افلاک
4. ۴ز تو گر باز پرسند آن نشان‌هانیاری هیچ حرفی یاد از آنها
5. ۵چو روزی بگذری زین محنت‌آباداز آن ترسم کز این هم ناوری یاد
6. ۶کسی کاو یاد نارد قصهٔ دوشتواند کردن امشب را فراموش‌»