1. ۱الغیاث ای دوستان از درد بی درمان منخود نمی بخشاید آخر هیچ دل بر جان من
2. ۲هم عفا الله غم که گر صد مصلحت دارد دمینیست غایب هرگز از بیغوله احزان من
3. ۳عاقلان بر من ملامت می کنند آری ولیکچون کنم با دل که کمتر می کند فرمان من
4. ۴مردم آگه نیست از تاویل روز رستخیزمن بگویم چیست آن شب های بی پایان من
5. ۵دل کبابی بود و اکنون خون شده در دامنممی چکاند قطره قطره چشم خون افشان من
6. ۶تن حصیر نفت آلوده ست و آتش در میانهم سر از جایی برآرد آتش پنهان من
7. ۷دوست میدارم که را آن را کز اول بسته اندبا شکنج حلقه های زلف او پیمان من
8. ۸بعد ازین دل در ضلالت می رود یعنی که شدزلف او استغفرالله العظیم ایمان من
9. ۹دل به زاری خون شد و جانم به خواری می بردبر نزاری رحمتی کن آخر ای جانان من