1. ۱می بیارید که می داروی درد حکماستمکشیدش که نیاید مدهیدش که نخواست
2. ۲می به تکلیف نباید به کسی داد به زورجز به مخمور و به این قاعده تکلیف رواست
3. ۳می به نزدیک بهائم چه بها ارزد هیچبرو از زنده دلان پرس که جان را چه بهاست
4. ۴دائم از ماهِ قدح در عرقِ تشویرستچشمه ی نیّر خورشید که در عین ضیاست
5. ۵راح بر طلعت محبوب بود راحت روحمونس و هم دم آن نیز که از دوست جداست
6. ۶صیقل زنگ زدای است ز مرآت وجودروح بخشی که نسیمش حسدِ بادِ صباست
7. ۷خویش را باز نمودیم معیّن که چه ایممدعی از پی ما عیب کنان بهر چه راست
8. ۸سر طامات نداریم چو تقلید پرستمذهب مدعیان زرق و نفاق است و ریاست
9. ۹هرکسی را روشی باشد و رویی و رهیراه و روی و روش ما به درِ اهلِ صفاست
10. ۱۰جوهری صاف تر از می نبود ای صوفیاز نزاری بشنو تا به تو برگوید راست