1. ۱دریغ نیست وجودم که در عذاب الیم استدریغ صحبت یاران و دوستان قدیم است
2. ۲بسی مفارقت افتد میان اهل مودتولی شماتت اعدا ز هر کنار عظیم است
3. ۳چو در حضور بود خاطر از فراق نترسمقتیل تیغ بلا را ز تیر مرگ چه بیم است
4. ۴گرم دو دیده بدوزند روی دوست ببینمکه اندرون مصفا چو دست پاک کلیم است
5. ۵حجاب عقل محال است عشق را که بپوشدچنان که نافة در جیب و طبل زیر گلیم است
6. ۶مگر صفا ز گریبان یوسفم به در آیدکه بوی پیرهن است آن که می دمد نه نسیم است
7. ۷به بوستان همه کس مایل تفرج و بر مانه بوستان که جهان بی وجود دوست جحیم است
8. ۸مزید دولت آن مقبلی که بخت مطیعشبر آستانه صاحب دلی چو خاک مقیم است
9. ۹رقیب را که چنین منع می میکند ز حبیبمدگر رقیب نمیخوانمش که دیو رجیم است
10. ۱۰چرا صبور نباشم مشنّعِ متهتّکمحل راز نداند که مرد عشق حلیم است
11. ۱۱ز سنگ خون بچکد گر به دوست باز نمایمکه در فراق چو خون میخورم خدای علیم است
12. ۱۲ز دوستان به ملامت نه ممکن است ملالتدوای درد نزاری خلاف رای حکیم است