1. ۱نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورستخاک در تو پاک‌تر از حوض کوثر است
2. ۲در هیچ بوستان نبود چون قد تو سروور هست در زمانه مگر سرو کشمرست
3. ۳یا رب بهشت تازه بود همچو روی دوستنادیده روی دوست یقینم که خوش‌ترست
4. ۴مقصود من تویی ز بهشت ای بهشت رویبی روی خرم تو بهشتم چه در خورست
5. ۵چون دوست حاضر است به شمع احتیاج نیستآنجا که روی دوست بود شب منور است
6. ۶عشقت چو جان من بستد مهر برگرفتبا جان مهرپرور من مهرپرور است
7. ۷فرمان عشق را چو قضا حکم نافذستلا بلکه عشق را ز قضا حکم برترست
8. ۸بر عمر حجتی که دبیر قضا نبشتگر بی‌نشان عشق بود هم مزور است
9. ۹ما را قضای عشق تو باری به سر رسیدتا خود پس از نوشتهٔ عشقم چه بر سرست
10. ۱۰آری هزار جان نزاری فدای دوستجانی که خود به عشق دهی کار دیگر است