1. ۱فروغِ طلعتِ رویِ تو آفتاب نداردنسیمِ ناقۀ زلفِ تو مشکِ ناب ندارد
2. ۲عجب که سایۀ زلفِ تو گر رسد به جمادیکه هم چو ذرّه به خاصیّت اظطراب ندارد
3. ۳تو خود به جانبِ ما هیچ التفات نداریمرا خیالِ تو یک لحظه بی عذاب ندارد
4. ۴چو حلقه هایِ سرِ زلفِ بی قرارِ تو یک دمدو چشمِ ژاله فشانم قرار و خواب ندارد
5. ۵مگر که لایقِ گوشِ تو نیست ورنه به قیمتچو گوهرِ صدفِ چشمِ من سحاب ندارد
6. ۶ندانم اهلِ دلی در بلادِ ملکِ خراسانکه دل بر آتشِ این امتحان کباب ندارد
7. ۷کسی نبینم از ابنایِ خویش کو چو نزاریبه خونِ دل رخِ چون کهربا خضاب ندارد
8. ۸دل شکستۀ من مشکل این که در همه عالمبه هیچ کویِ دگر مرجع و مآب ندارد