1. ۱ول کنید اسب مرا
2. ۲راه توشه ی سفرم را و نمد زینم را
3. ۳و مرا هرزه درا،
4. ۴که خیالی سرکش
5. ۵به در خانه کشاندست مرا.
6. ۶رسم از خطه ی دوری، نه دلی شاد در آن.
7. ۷سرزمینهایی دور
8. ۸جای آشوبگران
9. ۹کارشان کشتن و کشتار که از هر طرف و گوشه ی آن
10. ۱۰می‌نشاندید بهارش گل با زخم جسدهای کسان.
11. ۱۱*
12. ۱۲فکر می‌کردم در ره چه عبث
13. ۱۳که ازین جای بیابان هلاک
14. ۱۴می‌تواند گذرش باشد هر راهگذر
15. ۱۵باشد او را دل فولاد اگر
16. ۱۶و برد سهل نظر در بد و خوب که هست
17. ۱۷و بگیرد
18. ۱۸مشکلها آسان.
19. ۱۹و جهان را داند
20. ۲۰جای کین و کشتار
21. ۲۱و خراب و خذلان.
22. ۲۲ولی اکنون به همان جای بیابان هلاک
23. ۲۳بازگشت من میباید، با زیرکی من که به کار،
24. ۲۴خواب پر هول و تکانی که ره آورد من از این سفرم هست هنوز
25. ۲۵چشم بیدارم و هر لحظه بر آن می‌دوزد،
26. ۲۶هستیم را همه در آتش بر پا
27. ۲۷شده اش می‌سوزد.
28. ۲۸از برای من ویران سفر گشته مجالی دمی استادن نیست
29. ۲۹منم از هر که در این ساعت غارت زده‌تر
30. ۳۰همه چیز از کف من رفته به در
31. ۳۱دل فولادم با من نیست
32. ۳۲همه چیزم دل من بود و کنون می‌بینم
33. ۳۳دل فولادم مانده در راه.
34. ۳۴دل فولادم را بی‌شکی انداخته است
35. ۳۵دست آن قوم
36. ۳۶بداندیش در آغوش بهاری که گلش گفتم از خون وز زخم.
37. ۳۷وین زمان فکرم این است که در خون برادرهایم
38. ۳۸ـــ ناروا در خون پیچان
39. ۳۹بی‌گنه غلتان در خون ـــ
40. ۴۰دل فولادم را زنگ کند دیگرگون.