1. ۱تند از برم چو آن مه ابرو کمان گذشتتیر شهاب آه ز هفت آسمان گذشت
2. ۲پیری رسید و تند ز من آن جوان گذاشترویم به چلّه کرد چو تیر از کمان گذشت
3. ۳در وصل حسرتم ز جدایی زیاده بودبر من بهار عمر چو فصل خزان گذشت
4. ۴زخم نویی است در نظرم زان هلال تیغچون حرف تازه بود مرا بر زبان گذشت
5. ۵از سایه بیستون به زمین طرح می‌کنمآن شوخ جلوه بس که ز من سرگران گذشت
6. ۶ایام عمر قافله‌ی راه مدعاستآگه دمی شدیم که این کاروان گذشت
7. ۷دیوان عمر یار و غزل جلوه‌های شوخاز شاه‌بیت مطلع لب چون توان گذشت
8. ۸ایام زندگی که بهار وجود ماستبشنو به این لطیفه که گویم چسان گذشت
9. ۹یک روز همچو گل به تبسم گشود لبروز دگر چو بوی گل از گلستان گذشت
10. ۱۰آماده‌ی عدم چه کند شان همین بس استبر شان کس نشانه که از باب شان گذشت
11. ۱۱آنجا که آب حادثه از سرگذشته استچیزی کز آن تو را گذراند همان گذشت
12. ۱۲باشد محال کز ته نان بگذرد خسیسخورده است نیشکر چو ز حلقش سنان گذشت
13. ۱۳از آسمان چرا به زمین صلح می‌کنندکی دل دهد به صدر چو کس ز آستان گذشت
14. ۱۴از هفت قله‌ی تن خاکی گذشته‌امنورس تهمتن است کز این هفت‌خوان گذشت
15. ۱۵دستی به هم رسان که زنی پنجه با سپهریا پای وحشتی که ز خود هم توان گذشت