1. ۱از لبم تا موج خیز ناله دریا بار شدهر حبابش چون جرس هر موج موسیقار شد
2. ۲سیل بودم دایم از پست و بلندم ناله بودبحر گشتم جمله ناهموارها هموار شد
3. ۳طره ی میگون تر سایی اسیر کرده استطرفه دامی در رهم این آتشین زنار شد
4. ۴عکس یاقوت لبش در شعله می پیچد مراپرتو این باده بر من ابر آتشبار شد
5. ۵بس که دارد کوه تمکینش گران خاطر مرابیستون از سایه ی من بازمین هموار شد
6. ۶شعله ی حسن تو شد تا پرتو افکن در دلملوح خاک از نقش پای من تجلی زار شد
7. ۷می شود گوهر گران قیمت چو افزاید به وزنهر که از تمکین سبکبار است بی مقدار شد
8. ۸این رقم نقش است بر لوح جبین کوهساراز بزرگان هر که بر خود چید ناهموار شد
9. ۹نورس از انشای این رنگین غزل چون لعل یارکلک اعجاز آفرینت باز گوهر بار شد