1. ۱دست نازی که بر کمر داردکی سرم را زخاک بردارد
2. ۲به شکر خنده ها نبات لبشعرصه را تنگ بر شکر دارد
3. ۳می کشد تیغ از کف دلدارطول اشکم چها جگر دارد
4. ۴معنی حرفم از لبش پیداستلعل او لطف درگهر دارد
5. ۵دل زموی میان یار شکستاز کمر شیشه صد خطر دارد
6. ۶کی به یک زخم خوردنم قانعخوشه ی نیزه اش دو سر دارد
7. ۷طوطی خط آن بهار ارمبیضه ی مهر زیر پر دارد
8. ۸می کشد خاتم از کف جمشیداز لبت هر که مهر بردارد
9. ۹جای خلقش به سر دهند چو گلهر که چون غنچه مشت زر دارد
10. ۱۰یکی از اهل حال خواهد بودهر که از حال من خبر دارد
11. ۱۱غم که نورس عزیز کرده ی اوستیادگاری است کز پدر دارد