1. ۱داغ عشق از برق حسن افتاده بی زنهارترجام نور مهر از آیینه شد سرشار تر
2. ۲گوهر لطف سخن را بینم از لعل لبشاز عرق بر چهره ی محجوب خوش رفتار تر
3. ۳این بنا از عالم آب است بر پا چون حبابچشم می گون تو را مستی کند هشیارتر
4. ۴برقع افکن گر بر آیی دل به دست آری مراای که هستی از دل گم گشته کم دیدار تر
5. ۵نقطه دور از خط ندارد از قبول دل رقمگشته از خط نقطه ی خال توخوش پرگار تر
6. ۶سلک گوهر شد مرا نال قلم تا دیده امکلک نواب وحید از ابر گوهر بارتر
7. ۷دل کجا نورس تواند جست از دامش که هستتیغ ناز از چشم و از مژگان نگه خونخوارتر