1. ۱چرا گویم که گل یا لاله یا گلشن به قربانشغزال وحشی ام اهلی است یا رب من به قربانش
2. ۲زبان چرب من چون شمع پرتو در بغل داردتوانم در شب تاریک شد روشن به قربانش
3. ۳کمان ابروانش را که شد چاک دلم قربانببین چون می رود مژگان صید افکن به قربانش
4. ۴فدای حسن شوخی ذره تا خورشید می بینممه و انجم، گل و گلشن نه تنها من به قربانش
5. ۵در آن وادی که من باشم تجلی سنگ داغ آمدکلیم از دور گوید وادی ایمن به قربانش
6. ۶فدای دوست خواهم هر چه دارم پاک می بازمدل و دین برگ و سامان پا و سر، جان تن به قربانش
7. ۷ز اعجاز لب و آن چشم جادو حرف اگر خیزددلم گوید که سحر نرگسش پر فن به قربانش
8. ۸به خلوت یوسف خود را سفید این راز می گویمبود چشمم به راهی بوی پیراهن به قربانش
9. ۹به دست کم چرا گلچین باغ جلوه اش باشمچه قدرم گل کند در جیب جا دامن به قربانش
10. ۱۰نهد چون موج بی حد آب حیوان از دم تیغشخطر گاهی که من دارم رود مامن به قربانش
11. ۱۱نهال مدعا را بارور می بینم از نخلیروم امشب زبرگ عیش دستک زن به قربانش
12. ۱۲نگار جاهلی دارم که دانش گرد او گرددمنش فهمیده ام نورس که فهمیدن به قربانش