1. ۱شد به حرف حقه ی لعل تو مایل تا زبانچیده ام چندین نمکدان از ته دل تا زبان
2. ۲بندبندم غوطه در شکّر چو نیشکّر زندیافت کام از حرف آن شیرین شمایل تا زبان
3. ۳از دلیل قاطعش هر بوالهوس ملزم شوددر دهان زخم شد شمشیر قاتل تا زبان
4. ۴در فغان نه قبّه ی افلاک پیچد چون جرسناله انشا می کند ز آن آهنین دل تا زبان
5. ۵شد عبیر افشان نفس چون سنبل جنت مرانکته ای سر کرد از آن مشکین سلاسل تا زبان
6. ۶هر دم از حرف در گوش تو ای طوفان حسنهمچو مژگان زد گهر جوش از لب دل تا زبان
7. ۷مدّ آهم شد به لب فواره ی آب حیاتشد به حرف لعل سیراب تو قائل تا زبان
8. ۸حاصل تحصیل خود تحصیل حاصل یافتیمشد پی نقد وصال او محصل با زبان
9. ۹قاف تا قاف جهان حسنش مسخر کرده استبر پریزادان فکرم گشت مایل تا زبان
10. ۱۰از جرس جنبانی دل موج لیلی زد لبمناقه ی اندیشه ام را بست محمل تا زبان
11. ۱۱دارد از اعجاز معنی دعوی پیغمبریآیه ی فرقان فکرم کرد نازل تا زبان
12. ۱۲از فروغش بی سخن نورس دو عالم روشن استگوهر اندیشه ام را گشت حامل تا زبان