1. ۱چنین نماید شمشیر خسروان آثارچنین کنند بزرگان چو کرد باید کار
2. ۲به تیغ شاه نگر، نامهٔ گذشته مخوانکه راستگوی‌تر از نامه تیغ او بسیار
3. ۳چو مرد بر هنر خویش ایمنی داردشود پذیرهٔ دشمن به جستن پیکار
4. ۴نه رهنمای به کار آیدش نه اخترگرنه فال‌گوی به کار آیدش نه خواب‌گزار
5. ۵رود چنانکه خداوند شرق رفت به رزمزمانه گشته مر او را دلیل و ایزد یار
6. ۶به پیش آن سپه کوه‌صفّ و سیل‌صفتسپهر‌تاختن و مارزخم و مورشمار
7. ۷مبارزانْش به نیروی پیل و زهرهٔ شیربه پای آهو و کبر پلنگ و قد چنار
8. ۸همه سپرتن و شمشیردست و تیرانگشتهمه سپه‌شکن و دیوبند و شیرشکار
9. ۹به وقت آنکه زمین تفته بُد ز باد سمومهوا چو آتش و گرد اندر او به جای شرار
10. ۱۰ز تف به روز، به جوش آید آب در جیحونبه شب ز پشّه در او بَد توان گرفت قرار
11. ۱۱به دولت ملک مشرق و سعادت اونه پشه بود و نه گرما ، نه زین دو هیچ آثار
12. ۱۲فرو گذشت به آموی شهریار جهانبه فال اختر نیک و به نصرت دادار
13. ۱۳فروغ دولت او همچو روزْ وقت زوالمصاف لشکر او همچو کوهْ وقت بهار
14. ۱۴همه زمین شده از بندگان او کشمیرهمه هوا شده از عکس جامه‌شان فرخار
15. ۱۵زمینِ آمو شد در زمان فراز و نشیبز توده‌توده سر و کوه‌کوه زین‌افزار
16. ۱۶پرند چهرهٔ الماس‌رنگ شمشیرشدر آن دیار نماند از مخالفان دیّار
17. ۱۷نهنگ مرداوبارش بخورد در جیحونهر آنکسی که برست از نهنگ جان‌اوبار
18. ۱۸بر آب در همه غرقه شدند چون فرعونچو بر گذشت از آن آبْ شاهْ موسی‌وار
19. ۱۹فراخ جیحون چون کوه شد ز بسکه در اوکلاه و ترکش و زین و دراعه بود انبار
20. ۲۰ازین سپس بدلِ بانگ و نعره از جیحوننخواهد آمد جز های‌های و نالهٔ زار
21. ۲۱عقیق‌زار شدست آن زمین ز بسکه ز خونبه روی دشت و بیابان فرو شدست آغار
22. ۲۲همی شدند به بیچارگی هزیمَتیانشکسته‌پشت و گرفته گُریغ را هنجار
23. ۲۳کسی که زنده بماندست از آن هزیمتیاناگر چه تنْش درست است، هست جان‌بیمار
24. ۲۴به مغزش اندر تیغ است اگر بود خفتهبه چشمش اندر تیر است اگر بود بیدار
25. ۲۵اگر بجنبد بند قبای او از بادگمان برد که همی خورد بر جگر مسمار
26. ۲۶اگر نماز کند آه باشدش تکبیروگر گنه کند آوخ بودْش استغفار
27. ۲۷اگر سؤال کند، گوید: ای سوار، مزن!و گر جواب دهد، گوید: ای ملک، زنهار!
28. ۲۸ور از اسیران گویی، گرفت چندانی_که تنگ بود ز انبوهشان بلاد و قفار
29. ۲۹گروه ایشان بگرفت طول و عرض جهانبه هر رهی و به هر برزنی قطارقطار
30. ۳۰وگر ز خواسته کاو بر گرفت از گُرگنجسخن نمایم، عاجز شود در او گفتار!
31. ۳۱به درج‌ها گهرست و به تخت‌ها دیبابه گنج‌ها دِرَم است و به تنگ‌ها دینار
32. ۳۲قیاس‌گیر نداند قیاس سیم سپید شمار‌گیر نداند شمار زرّ عیار
33. ۳۳ز عکس جامۀ رنگین هوا چو باغ ارمزمین ز تودۀ یاقوت سرخ چون گلنار
34. ۳۴ز توده نافۀ مشک و شمامۀ کافورشده نسیم صبا همچو طلبۀ عطار
35. ۳۵عمود زرین با گوهر کمرشمشیرسلاح نغز و پری‌چهرگان گل‌رخسار
36. ۳۶بکشت دشمن و برداشت گنج و مال ببردز بهر نصرت دین محمّد مختار
37. ۳۷از آنکه تربت گرگانج و شهر و برزن اومقام قرمطیان بود و معدن کفار
38. ۳۸همیشه تا صفت تیرگی نصیب شب استچنان کجا صفت روشنی نصیب نهار
39. ۳۹نصیب شاه جهان غزو باد و نصرت و فتحنصیب دشمن او مرگ و محنت و تیمار
40. ۴۰هزار فتح چنین و هزار غزو چنین بر او برآمده و گفته عنصری اشعار