1. ۱در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمی‌یارم گفت
2. ۲هیچ محتاج گرو نیست، که دل خواهد بردخم ابروی تو، گر طاق برآید، یا جفت
3. ۳گر تو خواهی که بدانی: به چه روزیم از توروزگاری به شب مات نمی‌باید خفت
4. ۴ز تمنای تو برخار جفا می‌خفتیمتا چه گل بود که از هجر تو ما را بشکفت؟
5. ۵در چنین روز بلا صبر بخواهیم نمودبا چنین اشک روان راز چه دانیم نهفت؟
6. ۶هر که بر خاک رهت آب رخی دارد چشمزان درش خاک به رخسار همی باید رفت
7. ۷اوحدی تا که به کامی برسد، می‌دانیکش به وصف لب لعلت چه گهر باید سفت؟