1. ۱دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
2. ۲گوید به مستی: سوی من، منگر، مرو در کوی منباز آن بت دلجوی من، بنگر: چه شوخ و شنگ شد؟
3. ۳هر دم چو ازینگی دگر خواهد دل ما سوختنمنشان بر آتش خویش را، ایدل، که کار ازینگ شد
4. ۴پندی که نیکو خواه من، می‌داد بد پنداشتمتا لاجرم در عشق او نامی که دیدی ننگ شد
5. ۵رفت آن نگار خانگی در پردهٔ بیگانگیای ناله، بر خرچنگ شو، کان ماه در خرچنگ شد
6. ۶از بس که کردم سرزنش دل را به یاد آوردنشبیچاره از سرکوب پر حیران و گیج و دنگ شد
7. ۷جام دلم بر سنگ زد، چون بر دو زلفش چنگ زدچشمم به خونش رنگ زد، چون روی من بی‌رنگ شد
8. ۸دارم خیال او به شب، زان بادهٔ رنگین لبجانم چو زنگی در طرب، زان بادهٔ چون زنگ شد
9. ۹ای اوحدی، عیبش مکن، گر دل پریشانی کندکی بی‌پریشانی بود، دل، کو به زلف آونگ شد؟