1. ۱هر چند به کوی او دیرست که پی بردمبسیار بگردیدم تا راه بوی بردم
2. ۲تا خلق ندانندم وز چشم نرانندمصد بار سر خود را از رشد به غی بردم
3. ۳گو: دست فرو شویید از من دو جهان، زیرادست از دو جهان شستم، تا دست به می‌بردم
4. ۴مجنون ز رخ لیلی از مرگ نیندیشداز خویش به مردم من، پس رخت بحی بردم
5. ۵با شاه به شهریور تقریر توان کردناین زحمت دم سردی کز بهمن و دی بردم
6. ۶زین سایه توان گشتن همسایهٔ نور اوزیرا که به خورشیدش من راه به فی بردم
7. ۷خدمت چو نکو کردم، از خدمت آن سلطانهم جام به جم دادم، هم تاج زکی بردم
8. ۸دل در پی «لا» و «هو» گم گشت، دل خود رااز«لا» چو طلب کردم، «هو» گفت که، هی بردم!
9. ۹گر محتسب شهرم تعزیر کند، شایداکنون که به باغستان چنگ و دف و نی بردم
10. ۱۰بهرام و زحل بگذار، از جدی و حمل بگذرکامشب علم قطبی بر بام جدی بردم
11. ۱۱آن بار چو اصفاهان از اوحدی آسودمکان بار ز اصفاهان تا خانهٔ جی بردم