1. ۱ز راه دوستی گفتم: دلم را چاره بر باشیچه دانستم که در کارم ز صد دشمن بتر باشی؟
2. ۲دل سخت تو کی بخشد بر آب چشم بیدارم؟چو آنساعت که من گریم تو در خواب سحر باشی
3. ۳گرم روزی دهی کشتن به زاری، بنده فرمانمبه شرط آنکه آنروزم تو نیز اندر نظر باشی
4. ۴نجویی هرگزم، وآنگه که جویی پیش در باشمولی روزیکه من جویم ترا، جای دگر باشی
5. ۵چه دانستم که از حالم نخواهی با خبر بودن؟من این خواری بدان دیدم که میگفتم: مگر باشی
6. ۶ترا از حال محنت‌های من وقتی خبر باشدکه عمری بیدل و صبر و قرار و خواب و خور باشی
7. ۷فدای خاک پایت گر کنم صد سر به یک ساعتنبندد صورت آنم که با من سر بسر باشی
8. ۸ترا اندر شبستانش نباشد، اوحدی، باریمگر بر آستان او نشینی، خاک در باشی