1. ۱دوش تا آتش می از دل پیمانه دمیدنیم‌شب صبح جهان‌تاب ز میخانه دمید
2. ۲روشنی‌بخش حریق مه و خورشید نبودآتشی بود که از باده مستانه دمید
3. ۳چه غم ار شمع فرومرد که از پرتو عشقنور مهتاب ز خاکستر پروانه دمید
4. ۴عقل کوته‌نظر آهنگ نظربازی کردتا پریزاد من امشب ز پریخانه دمید
5. ۵جلوه‌ها کردم و نشناخت مرا اهل دلیمنم آن سوسن وحشی که به ویرانه دمید
6. ۶آتش‌انگیز بود باده نوشین گویینفس گرم رهی از دل پیمانه دمید