1. ۱تا قیامت می‌دهد گرمی به دنیا آتشمآفتاب روشنم نسبت مکن با آتشم
2. ۲شعله خیزد از دل بحر خروشان جای موجگر بگیرد یک نفس در هفت دریا آتشم
3. ۳چیست عالم آتشی با آب و خاک آمیختهمن نه از خاکم نه از آبم که تنها آتشم
4. ۴شمع لرزان وجودم را شبی آرام نیستروزها افسرده‌ام چون آب و شب‌ها آتشم
5. ۵اشک جان‌سوزم اثرها چون شرر باشد مراقطره آبم به چشم خلق اما آتشم
6. ۶در رگ و در ریشه من این همه گرمی ز چیست؟شور عشقم یا شراب کهنه‌ام یا آتشم؟
7. ۷از حریم خواجه شیراز می‌آیم رهیپای تا سر، مستی و شورم سراپا آتشم