1. ۱بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکندبرقع برافکن تا بهشت از حور زیور برکند
2. ۲زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیانتا پیش رویت آسمان آن خال اختر برکند
3. ۳خلقی چو من بر روی تو آشفته همچون موی توپای آن نهد در کوی تو کاول دل از سر برکند
4. ۴زان عارض فرخنده خو نه رنگ دارد گل نه بوانگشت غیرت را بگو تا چشم عبهر برکند
5. ۵ما خار غم در پای جان در کویت ای گلرخ روانوان گه که را پروای آن کز پای نشتر برکند
6. ۶ماه است رویت یا ملک قند است لعلت یا نمکبنمای پیکر تا فلک مهر از دوپیکر برکند
7. ۷باری به ناز و دلبری گر سوی صحرا بگذریواله شود کبک دری طاووس شهپر برکند
8. ۸سعدی چو شد هندوی تو هل تا پرستد روی توکاو خیمه زد پهلوی تو فردای محشر برکند