1. ۱در من این عیب قدیم است و به در می‌نرودکه مرا بی‌می و معشوق به سر می‌نرود
2. ۲صبرم از دوست مفرمای و تعنّت بگذارکاین بلایی‌ست که از طبع بشر می‌نرود
3. ۳مرغ مألوف که با خانه خدا انس گرفتگر به سنگش بزنی جای دگر می‌نرود
4. ۴عجب از دیدهٔ گریان مَنَت می‌آیدعجب آن است کز او خون جگر می‌نرود
5. ۵من از این باز نیایم که گرفتم در پیشاگرم می‌رود از پیش، اگر می‌نرود
6. ۶خواستم تا نظری بنگرم و بازآیمگفت از این کوچهٔ ما راه به در می‌نرود!
7. ۷جور معشوق چنان نیست که الزام رقیبگویی ابری‌ست که از پیش قمر می‌نرود
8. ۸تا تو منظور پدید آمدی ای فتنهٔ پارسهیچ دل نیست که دنبال نظر می‌نرود
9. ۹زخم شمشیر غمت را به شکیبایی و عقلچند مرهم بنهادیم و اثر می‌نرود
10. ۱۰ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتیممِهر مُهری‌ست که چون نقش حَجَر می‌نرود
11. ۱۱موضعی در همه آفاق ندانم امروزکز حدیث من و حسن تو خبر می‌نرود
12. ۱۲ای که گفتی مرو اندر پی خوبان سعدیچند گویی مگس از پیش شکر می‌نرود