1. ۱جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدمصانع خدایی کاین وجود آورد بیرون از عدم
2. ۲خورشید بر سرو روان دیگر ندیدم در جهانوصفت نگنجد در بیان نامت نیاید در قلم
3. ۳گفتم چو طاووسی مگر عضوی ز عضوی خوب‌ترمی‌بینمت چون نیشکر شیرینی از سر تا قدم
4. ۴چندان که می‌بینم جفا امّید می‌دارم وفاچشمانت می‌گویند «لا» ابروت می‌گوید «نعم»
5. ۵آخر نگاهی بازکن وآن گه عتاب آغاز کنچندان که خواهی ناز کن چون پادشاهان بر خدم
6. ۶چون دل ببردی دین مبر هوش از من مسکین مبربا مهربانان کین مبر لاتقتلوا صید الحرم
7. ۷خار است و گل در بوستان هرچ او کند نیکوست آنسهل است پیش دوستان از دوستان بردن ستم
8. ۸او رفت و جان می‌پرورد این جامه بر خود می‌دردسلطان که خوابش می‌برد از پاسبانانش چه غم
9. ۹می‌زد به شمشیر جفا می‌رفت و می‌گفت از قفاسعدی بنالیدی ز ما مردان ننالند از الم