1. ۱سخت به ذوق می‌دهد باد ز بوستان نشانصبح دمید و روز شد خیز و چراغ وانشان
2. ۲گر همه خلق را چو من بی‌دل و مست می‌کنیروی به صالحان نما خمر به زاهدان چشان
3. ۳طایفه‌ای سماع را عیب کنند و عشق رازمزمه‌ای بیار خوش تا بروند ناخوشان
4. ۴خرقه بگیر و می بده باده بیار و غم ببربی‌خبر است عاقل از لذت عیش بیهشان
5. ۵سوختگان عشق را دود به سقف می‌رودوقع ندارد این سخن پیش فسرده آتشان
6. ۶رقص حلال بایدت سنت اهل معرفتدنیا زیر پای نه دست به آخرت فشان
7. ۷تیغ به خفیه می‌خورم آه نهفته می‌کنمگوش کجا که بشنود ناله زار خامشان
8. ۸چند نصیحتم کنی کز پی نیکوان مروچون نروم که بیخودم شوق همی‌برد کشان
9. ۹من نه به وقت خویشتن پیر و شکسته بوده‌امموی سپید می‌کند چشم سیاه اکدشان
10. ۱۰بوی بهشت می‌دمد ما به عذاب در گروآب حیات می‌رود ما تن خویشتن کشان
11. ۱۱باد بهار و بوی گل متفقند سعدیاچون تو فصیح بلبلی حیف بود ز خامشان