1. ۱مگر دگر سخن دشمنان نیوشیدیکه روی چون قمر از دوستان بپوشیدی
2. ۲من از جفای زمان، بلبلا نخفتم دوشتو را چه بود که تا صبح می‌خروشیدی
3. ۳قضا به ناله مظلوم و لابه محرومدگر نمی‌شود ای نفس بس که کوشیدی
4. ۴کنون حلاوت پیوند را بدانی قدرکه شربت غم هجران تلخ نوشیدی
5. ۵به مقتضای زمان اقتصار کن سعدیکه آن چه غایت جهد تو بود کوشیدی