1. ۱وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جویگر سر صحرات باشد سروبالایی بجوی
2. ۲ور به خلوت با دلارامت میسر می‌شوددر سرایت خود گل افشان است سبزی گو مروی
3. ۳ای نسیم کوی معشوق این چه باد خرم است؟تا کجا بودی که جانم تازه می‌گردد به بوی؟
4. ۴مطربان گویی در آوازند و مستان در سماعشاهدان در حالت و شوریدگان در های و هوی
5. ۵ای رفیق آنچ از بلای عشق بر من می‌رودگر به تُرک من نمی‌گویی به تَرک من بگوی
6. ۶ای که پای رفتنت کند است و راه وصل تندبازگشتن هم نشاید تا قدم داری بپوی
7. ۷گر ببینی گریهٔ زارم ندانی فرق کردکآب چشم است این که پیشت می‌رود یا آب جوی
8. ۸گوی را گفتند کای بیچاره سرگردان مباشگوی مسکین را چه تاوان است چوگان را بگوی
9. ۹ای که گفتی دل بشوی از مهر یار مهربانمن دل از مهرش نمی‌شویم تو دست از من بشوی
10. ۱۰سعدیا عاشق نشاید بودن اندر خانقاهشاهد بازی فراخ و زاهدانِ تنگ‌خوی