1. ۱شنیدم که در دشتِ صنعا جنیدسگی دید برکنده دندانِ صید
2. ۲ز نیرویِ سر پنجهٔ شیر‌گیرفرومانده عاجز چو روباهِ پیر
3. ۳پس از غُرم و آهو گرفتن به پیلگد خوردی از گوسفندانِ حی
4. ۴چو مسکین و بی‌طاقتش دید و ریشبدو داد یک نیمه از زادِ خویش
5. ۵شنیدم که می‌گفت و خوش می‌گریستکه داند که بهتر ز ما هر دو کیست؟
6. ۶به ظاهر من امروز از این بهترمدگر تا چه راند قضا بر سَرم
7. ۷گرم پایِ ایمان نلغزد ز جایبه سر بر نهم تاجِ عفوِ خدای
8. ۸وگر کسوتِ معرفت در برمنماند، به بسیار از این کمترم
9. ۹که سگ با همه زشت‌نامی چو مُردمر او را به دوزخ نخواهند بُرد
10. ۱۰ره این است سعدی که مردانِ راهبه عزّت نکردند در خود نگاه
11. ۱۱از‍‍‍‍‍‍‍‍ آن بر ملائک شرف داشتندکه خود را به از سگ نپنداشتند