1. ۱یکی آهنین پنجه در اردبیلهمی بگذرانید پیلک ز پیل
2. ۲نمد پوشی آمد به جنگش فرازجوانی جهان سوز پیکار ساز
3. ۳به پرخاش جستن چو بهرام گورکمندی به کتفش بر از خام گور
4. ۴چو دید اردبیلی نمد پاره پوشکمان در زه آورد و زه را به گوش
5. ۵به پنجاه تیر خدنگش بزدکه یک چوبه بیرون نرفت از نمد
6. ۶درآمد نمدپوش چون سام گردبه خم کمندش درآورد و برد
7. ۷به لشکرگهش برد و در خیمه دستچو دزدان خونی به گردن ببست
8. ۸شب از غیرت و شرمساری نخفتسحرگه پرستاری از خیمه گفت
9. ۹تو کآهن به ناوک بدوزی و تیرنمدپوش را چون فتادی اسیر؟
10. ۱۰شنیدم که می‌گفت و خون می‌گریستندانی که روز اجل کس نزیست؟
11. ۱۱من آنم که در شیوهٔ طعن و ضرببه رستم در آموزم آداب حرب
12. ۱۲چو بازوی بختم قوی حال بودستبری پیلم نمد می‌نمود
13. ۱۳کنونم که در پنجه اقبیل نیستنمد پیش تیرم کم از پیل نیست
14. ۱۴به روز اجل نیزه جوشن دردز پیراهن بی اجل نگذرد
15. ۱۵کرا تیغ قهر اجل در قفاستبرهنه‌ست اگر جوشنش چند لاست
16. ۱۶ورش بخت یاور بود، دهر پشتبرهنه نشاید به ساطور کشت
17. ۱۷نه دانا به سعی از اجل جان ببردنه نادان به ناساز خوردن بمرد