1. ۱بلند اختری نام او بختیارقوی دستگه بود و سرمایه‌دار
2. ۲به کوی گدایان درش خانه بودزرش همچو گندم به پیمانه بود
3. ۳چو درویش بیند توانگر به نازدلش بیش سوزد به داغ نیاز
4. ۴زنی جنگ پیوست با شوی خویششبانگه چو رفتش تهیدست، پیش
5. ۵که کس چون تو بدبخت، درویش نیستچو زنبور سرخت جز این نیش نیست
6. ۶بیاموز مردی ز همسایگانکه آخر نیم قحبهٔ رایگان
7. ۷کسان را زر و سیم و ملک است و رختچرا همچو ایشان نه‌ای نیکبخت؟
8. ۸بر آورد صافی‌دل صوف‌پوشچو طبل از تهیگاه خالی خروش
9. ۹که من دست قدرت ندارم به هیچبه سرپنجه دست قضا بر مپیچ
10. ۱۰نکردند در دست من اختیارکه من خویشتن را کنم بختیار