1. ۱شنیدم که طغرل شبی در خزانگذر کرد بر هندوی پاسبان
2. ۲ز باریدن برف و باران و سیلبه لرزش در افتاده همچون سهیل
3. ۳دلش بر وی از رحمت آورد جوشکه اینک قبا پوستینم بپوش
4. ۴دمی منتظر باش بر طرف بامکه بیرون فرستم به دست غلام
5. ۵در این بود و باد صبا بروزیدشهنشه در ایوان شاهی خزید
6. ۶وشاقی پری چهره در خیل داشتکه طبعش بدو اندکی میل داشت
7. ۷تماشای ترکش چنان خوش فتادکه هندوی مسکین برفتش ز یاد
8. ۸قبا پوستینی گذشتش به گوشز بدبختیش در نیامد به دوش
9. ۹مگر رنج سرما بر او بس نبودکه جور سپهر انتظارش فزود‌؟
10. ۱۰نگه کن چو سلطان به غفلت بخفتکه چوبک زنش بامدادان چه گفت
11. ۱۱مگر نیکبختت فراموش شدچو دستت در آغوش آغوش شد؟
12. ۱۲تو را شب به عیش و طرب می‌رودچه دانی که بر ما چه شب می‌رود؟
13. ۱۳فرو برده سر کاروانی به دیگچه از پا فرو رفتگانش به ریگ
14. ۱۴بدار ای خداوند زورق بر آبکه بیچارگان را گذشت از سر آب
15. ۱۵توقف کنید ای جوانان چستکه در کاروانند پیران سست
16. ۱۶تو خوش خفته در هودج کاروانمهار شتر در کف ساروان
17. ۱۷چه هامون و کوهت، چه سنگ و رمالز ره باز پس ماندگان پرس حال
18. ۱۸تو را کوه پیکر هیون می‌بردپیاده چه دانی که خون می‌خورد؟
19. ۱۹به آرام دل خفتگان در بُنهچه دانند حال کم گُرْسِنه؟