1. ۱فرو رفت جم را یکی نازنینکفن کرد چون کرمش ابریشمین
2. ۲به دخمه برآمد پس از چند روزکه بر وی بگرید به زاری و سوز
3. ۳چو پوسیده دیدش حریرین کفنبه فکرت چنین گفت با خویشتن
4. ۴من از کرم برکنده بودم به زوربکندند از او باز کرمان گور
5. ۵در این باغ سروی نیامد بلندکه باد اجل بیخش از بن نکند
6. ۶قضا نقش یوسف جمالی نکردکه ماهی گورش چو یونس نخورد
7. ۷دو بیتم جگر کرد روزی کبابکه می‌گفت گوینده‌ای با رباب:
8. ۸دریغا که بی ما بسی روزگاربروید گل و بشکفد نوبهار
9. ۹بسی تیر و دی ماه و اردیبهشتبرآید که ما خاک باشیم و خشت