1. ۱زلیخا چو گشت از می عشق مستبه دامان یوسف در آویخت دست
2. ۲چنان دیو شهوت رضا داده بودکه چون گرگ در یوسف افتاده بود
3. ۳بتی داشت بانوی مصر از رخامبر او معتکف بامدادان و شام
4. ۴در آن لحظه رویش بپوشید و سرمبادا که زشت آیدش در نظر
5. ۵غم آلوده یوسف به کنجی نشستبه سر بر ز نفس ستمکاره دست
6. ۶زلیخا دو دستش ببوسید و پایکه ای سست پیمان سرکش درآی
7. ۷به سندان دلی روی در هم مکشبه تندی پریشان مکن وقت خوش
8. ۸روان گشتش از دیده بر چهره جویکه برگرد و ناپاکی از من مجوی
9. ۹تو در روی سنگی شدی شرمناکمرا شرم باد از خداوند پاک
10. ۱۰چه سود از پشیمانی آید به کفچو سرمایهٔ عمر کردی تلف؟
11. ۱۱شراب از پی سرخ رویی خورندوز او عاقبت زردرویی برند
12. ۱۲به عذرآوری خواهش امروز کنکه فردا نماند مجال سخن