1. ۱نکوکار مردم نباشد بدشنورزد کسی بد که نیک افتدش
2. ۲شر انگیز هم بر سر شر شودچو کژدم که با خانه کمتر شود
3. ۳اگر نفع کس در نهاد تو نیستچنین گوهر و سنگ خارا یکی است
4. ۴غلط گفتم ای یار شایسته خویکه نفع است در آهن و سنگ و روی
5. ۵چنین آدمی مرده به ننگ راکه بر وی فضیلت بود سنگ را
6. ۶نه هر آدمی زاده از دد به استکه دد ز آدمی زادهٔ بد به است
7. ۷به است از دد انسان صاحب خردنه انسان که در مردم افتد چو دد
8. ۸چو انسان نداند به جز خورد و خوابکدامش فضیلت بود بر دواب؟
9. ۹سوار نگون بخت بی راهروپیاده برد ز او به رفتن گرو
10. ۱۰کسی دانهٔ نیکمردی نکاشتکز او خرمن کام دل برنداشت
11. ۱۱نه هرگز شنیدیم در عمر خویشکه بدمرد را نیکی آمد به پیش