1. ۱پدرمرده را سایه بر سر فکنغبارش بیفشان و خارش بکن
2. ۲ندانی چه بودش فرو مانده سخت؟بود تازه بی بیخ هرگز درخت؟
3. ۳چو بینی یتیمی سر افکنده پیشمده بوسه بر روی فرزند خویش
4. ۴یتیم ار بگرید که نازش خرد؟وگر خشم گیرد که بارش برد؟
5. ۵الا تا نگرید که عرش عظیمبلرزد همی چون بگرید یتیم
6. ۶به رحمت بکن آبش از دیده پاکبه شفقت بیفشانش از چهره خاک
7. ۷اگر سایه خود برفت از سرشتو در سایه خویشتن پرورش
8. ۸من آنگه سر تاجور داشتمکه سر بر کنار پدر داشتم
9. ۹اگر بر وجودم نشستی مگسپریشان شدی خاطر چند کس
10. ۱۰کنون دشمنان گر برندم اسیرنباشد کس از دوستانم نصیر
11. ۱۱مرا باشد از درد طفلان خبرکه در طفلی از سر برفتم پدر
12. ۱۲یکی خار پای یتیمی بکندبه خواب اندرش دید صدر خجند
13. ۱۳همی گفت و در روضه‌ها می‌چمیدکز آن خار بر من چه گلها دمید
14. ۱۴مشو تا توانی ز رحمت بریکه رحمت برندت چو رحمت بری
15. ۱۵چو انعام کردی مشو خودپرستکه من سرورم دیگران زیردست
16. ۱۶اگر تیغ دورانش انداخته‌ستنه شمشیر دوران هنوز آخته‌ست؟
17. ۱۷چو بینی دعاگوی دولت هزارخداوند را شکر نعمت گزار
18. ۱۸که چشم از تو دارند مردم بسینه تو چشم داری به دست کسی
19. ۱۹«کرم» خوانده‌ام سیرت سرورانغلط گفتم، اخلاق پیغمبران