1. ۱یکی زهرهٔ خرج کردن نداشتزرش بود و یارای خوردن نداشت
2. ۲نه خوردی، که خاطر بر آسایدشنه دادی، که فردا بکار آیدش
3. ۳شب و روز در بند زر بود و سیمزر و سیم در بند مرد لئیم
4. ۴بدانست روزی پسر در کمینکه ممسک کجا کرد زر در زمین
5. ۵ز خاکش بر آورد و بر باد دادشنیدم که سنگی در آن جا نهاد
6. ۶جوانمرد را زر بقایی نکردبه یک دستش آمد، به دیگر بخورد
7. ۷کز این کم‌زنی بود ناپاک‌روکلاهش به بازار و میزر گرو
8. ۸نهاده پدر چنگ در نای خویشپسر چنگی و نایی آورده پیش
9. ۹پدر زار و گریان همه شب نخفتپسر بامدادان بخندید و گفت
10. ۱۰زر از بهر خوردن بود ای پدرز بهر نهادن چه سنگ و چه زر
11. ۱۱زر از سنگ خارا برون آورندکه با دوستان و عزیزان خورند
12. ۱۲زر اندر کف مرد دنیاپرستهنوز ای برادر به سنگ اندرست
13. ۱۳چو در زندگانی بدی با عیالگرت مرگ خواهند، از ایشان منال
14. ۱۴چو چشمآرو آنگه خورند از تو سیرکه از بام پنجه گز افتی به زیر
15. ۱۵بخیل توانگر به دینار و سیمطلسمی است بالای گنجی مقیم
16. ۱۶از آن سالها می‌بماند زرشکه لرزد طلسمی چنین بر سرش
17. ۱۷به سنگ اجل ناگهش بشکنندبه اسودگی گنج قسمت کنند
18. ۱۸پس از بردن و گرد کردن چو موربخور پیش از آن که‌ت خورد کرم گور
19. ۱۹سخنهای سعدی مثال است و پندبه کار آیدت گر شوی کار بند
20. ۲۰دریغ است از این روی برتافتنکز این روی دولت توان یافتن