1. ۱احمدالله تعالی که به ارغام حسودخیل بازآمد و خیرش به نواصی معقود
2. ۲مطرب از مشغلهٔ کوس بشارت چه زندزهره بایستی امروز که بنوازد عود
3. ۳صبح امروز خدایا چه مبارک بدمیدکه همی از نفسش بوی عبیر آید و عود
4. ۴سمع الدهر بتیسیر بلوغ الامالسنح الدور بتبشیر حصول المقصود
5. ۵رحمت بار خدایی که لطیفست و کریمکرم بنده‌نوازی که رحیمست و ودود
6. ۶گر کسی شکرگزاری کند این نعمت رانتواند که همه عمر برآید ز سجود
7. ۷خبر آورد مبشر که ز بطنان عراقوفد منصور همی آید و رفد مرفود
8. ۸پارس را نعمتی از غیب فرستاد خدایپارسایان را ظلی به سر آمد ممدود
9. ۹شمس دین، سایهٔ اسلام، جمال الافاقصدر دیوان و سر خیل و سپهدار جنود
10. ۱۰صاحب عالم عادل حسن‌الخلق حسینآنکه در عرصهٔ گیتیست نظیرش مفقود
11. ۱۱به جوانمردی و درویش نوازی، مشهوربه توانگردلی و نیک نهادی، مشهود
12. ۱۲هیچ خواهنده نماند از کف خیرش محرومهیچ درمنده نرفت از در فضلش مردود
13. ۱۳شرط عقلست که حاجت بر هر کس نبرندکه نه از هر دل و دستی کرم آید به وجود
14. ۱۴سفله گو روی مگردان که اگر قارونستکس ازو چشم ندارد کرم نامعهود
15. ۱۵نیک‌بختان بخورند و غم دنیا نخورندکه نه بر عوج و عنق ماند و نه بر عاد و ثمود
16. ۱۶هر که بر خود نشناسد کرم بارخدایدولتش دیر نماند که کفورست و کنود
17. ۱۷نام نیکو طلب و عاقبت نیک اندیشاین دو بنیاد همی ماند و دیگر مهدود
18. ۱۸دوست دارم که همه عمر نصیحت گویمیا ملامت کنم و نشنود الا مسعود
19. ۱۹همه گویند و سخن گفتن سعدی دگرستهمه دانند مزامیر نه همچون داود
20. ۲۰بد نباشد سخن من که تو نیکش گوییزر که ناقد بپسندد سره باشد منقود
21. ۲۱ور حسود از سر بی‌مغز، حدیثی گویدطهر مریم چه تفاوت کند از خبث یهود؟
22. ۲۲چاره‌ای نیست به جز دیدن و حسرت خوردنچشم حاسد که نخواهد که ببیند محسود
23. ۲۳ای که در وصف نیاید کرم اخلاقتور بگویند وجوهش نتوان گفت و حدود
24. ۲۴حسرت مادر گیتی همه وقت این بودستکه بزاید چو تو فرزند مبارک مولود
25. ۲۵من چه گویم که گر اوصاف جمیلت شمرندخلق آفاق بماند طرفی نامعدود
26. ۲۶همه آن باد که در بند رضای تو رونداهل اسلام و تو در بند رضای معبود
27. ۲۷صدر دیوان ممالک به تو آراسته بادخاصه این محترمان را که قیامند و قعود
28. ۲۸نیک‌خواهان تو را خاتمت نیکو بادبدسگالان تو را عاقبت نامحمود
29. ۲۹بر روان پدر و مادر اسلاف تو بادمدد رحمت ایزد، عدد رمل زرود