1. ۱ایهاالناس جهان جای تن آسانی نیستمرد دانا، به جهان داشتن ارزانی نیست
2. ۲خفتگان را چه خبر زمزمهٔ مرغ سحر؟حیوان را خبر از عالم انسانی نیست
3. ۳داروی تربیت از پیر طریقت بستانکادمی را بتر از علت نادانی نیست
4. ۴روی اگر چند پری چهره و زیبا باشدنتوان دید در آیینه که نورانی نیست
5. ۵شب مردان خدا روز جهان افروزستروشنان را به حقیقت شب ظلمانی نیست
6. ۶پنجهٔ دیو به بازوی ریاضت بشکنکاین به سرپنجگی ظاهر جسمانی نیست
7. ۷طاعَت آن نیست که بَرْ خاکْ نَهی پیشانیصِدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست
8. ۸حذر از پیروی نفس که در راه خدایمردم افکن‌تر ازین غول بیابانی نیست
9. ۹عالم و عابد و صوفی همه طفلان رهندمرد اگر هست به جز عارف ربانی نیست
10. ۱۰با تو ترسم نکند شاهد روحانی رویکالتماس تو به جز راحت نفسانی نیست
11. ۱۱خانه پرگندم و یک جو نفرستاده به گوربرگ مرگت چو غم برگ زمستانی نیست
12. ۱۲ببری مال مسلمان و چو مالت ببرندبانگ و فریاد برآری که مسلمانی نیست
13. ۱۳آخری نیست تمنای سر و سامان راسر و سامانی به از بی سر و سامانی نیست
14. ۱۴آن کس از دزد بترسد که متاعی داردعارفان جمع بکردند و پریشانی نیست
15. ۱۵وانکه را خیمه به صحرای فراغت زده‌اندگر جهان زلزله گیرد غم ویرانی نیست
16. ۱۶یک نصیحت ز سر صدق جهانی ارزدمشنو ار در سخنم فایده دو جهانی نیست
17. ۱۷حاصل عمر تلف کرده و ایام به لغوگذرانیده، به جز حیف و پشیمانی نیست
18. ۱۸سعدیا گرچه سخندان و مصالح گوییبه عمل کار برآید به سخندانی نیست
19. ۱۹تا به خرمن برسد کشت امیدی که تراستچارهٔ کار به جز دیدهٔ بارانی نیست
20. ۲۰گر گدایی کنی از درگه او کن باریکه گدایان درش را سر سلطانی نیست
21. ۲۱یارب از نیست به هست آمدهٔ صنع توایموانچه هست از نظر علم تو پنهانی نیست
22. ۲۲گر برانی و گرم بندهٔ مخلص خوانیروی نومیدیم از حضرت سلطانی نیست
23. ۲۳ناامید از در لطف تو کجا شاید رفت؟تو ببخشای که درگاه تو را ثانی نیست
24. ۲۴دست حسرت گزی ار یک درمت فوت شودهیچت از عمر تلف کرده پشیمانی نیست