1. ۱خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مرا
2. ۲در مسبب گر‌چه از اسباب رو آورده‌امدل همان از عالم‌ِ اسباب می‌گیرد مرا
3. ۳با حواسِ جمع، خود را جمع‌کردن مشکل استدل درین منزل به چندین باب می‌گیرد مرا
4. ۴نفسِ ظلمانی به ظلمت بس‌ که عادت کرده استدل چو دزدان از شبِ مهتاب می‌گیرد مرا
5. ۵می‌تپم چون کبک، زیرِ بال و پر شهباز رادولتِ بیدار اگر در خواب می‌گیرد مرا
6. ۶لغزشی چون شبنمِ گل گر ز من صادر شودجذبهٔ خورشیدِ عالمتاب می‌گیرد مرا
7. ۷در بهاران تازه گردد داغِ هر تخمی که سوختبیشتر دل از شرابِ ناب می‌گیرد مرا
8. ۸راهِ من دایم دو چندان می‌شود از کاهلیدر میانِ راه، صائب خواب می‌گیرد مرا