1. ۱چه [دلبری] است که هرگاه ناز می آردتمام ناشده نازش [نیاز] می آرد
2. ۲بغیر نخوت حج، حاجی بیابانگرددگر چه تحفه ز راه حجاز می آرد
3. ۳در این سراچهٔ بازیچه، می ندانم کیستکه هر زمان ز خودم برده باز می آرد
4. ۴چو در عرق گل رخسار شعله ریز شودچو شمع، جان مرا در گداز می آرد
5. ۵چه عشوه غمزه چه ناز و کرشمه از هر سوجداجدا به دلم ترکتاز می آرد
6. ۶نگاه چشم تو ما را به گفتگو آوردکه باده بر سر افشای راز می آرد
7. ۷خیال قامت او چون رسد به یاد، مراپی کشیدن آه دراز می آرد
8. ۸چه همت است سعیدا به عشق، بالا دستکه جغد می برد و شاهباز می آرد