1. ۱رحمتش با بی گناهان کی کند فردا نگاهمی برد دل های ظلمت دیده را چشم سیاه
2. ۲همچو ساقی ای کرام الکاتبین بردار دستنامه ام چون ساغر می شد لبالب از گناه
3. ۳دل عجایب طاق ابرویی نشیمن کرده استمی برد رشک و حسد ز این گوشهٔ من پادشاه
4. ۴باز با زاغ است دشمن، زاغ با زاغ است دوستیار شد همرنگ یار و کهربا با همرنگ کاه
5. ۵پاس تسلیم و رضا آن کس تواند داشتنپیش رو آیینه دارد تا به لب، دل پر ز آه
6. ۶از قدم تا فراق او طی کرد چشم عقل و گفتطول شهر حسن خوش عمری است یک سال و دو ماه
7. ۷تاج، ترک و سکه، صبر و خطبه، ذکر و فکر دوستپوست، تخت و خانه ویران و سعیدا پادشاه