1. ۱دور عشقست گر ای نطقه دل خون باشیبه ازانست کزین دایره بیرون باشی
2. ۲نبرد ره دل آباد بگلگونه غیبای خوش آندم که خراب از می گلگون باشی
3. ۳ای نیاورده بکف دامن دولت در فقرگرد ره باش که تاج سر گردون باشی
4. ۴پای بر عرش حقیقت ننهی ایکه بعقلصاحب دستگه هوش فلاطون باشی
5. ۵عاشقان را بصلاح و حکم عقل چکارمصلحت دید من آنست که مجنون باشی
6. ۶ای شه ملک ترا دولت درویش بدستنیست گر صاحب گنجینه قارون باشی
7. ۷گر شوی خاک گدای در میخانه عشقمالک ملک جم و گنج فریدون باشی
8. ۸چند در چون و چرائی تو و در بند خودیبیخودی خوی کن ای خواجه که بیچون باشی
9. ۹نتوانی که زنی رایت اقبال بچرختو که وابسته این گنبد وارون باشی
10. ۱۰کس بافسون و به افسانه نشد محرم رازایکه در عالم افسانه و افسون باشی
11. ۱۱گر دو صد سال کنی سلطنت ایدل بنشاطمی نیرزد بیکی لحظه که محزون باشی
12. ۱۲مگر از لشکر اندوه چه دیدی در روزکه نخوابیده و در فکر شبیخون باشی
13. ۱۳نبری جان که تو دیوانه و طفلند عوامهم مگر معتکف دامن هامون باشی
14. ۱۴کوه را سیل تو چون کاه برد بر سر آبمگر ای چشم صفا لجه آمون باشی