1. ۱برده عقل و هوش از من دلبری قدح نوشی‌نازنین گلندامی یاسمین بناگوشی
2. ۲زیرکی زبر دستی چابکی قضا شستیروز تا شب مستی پای تا بسر هوشی‌
3. ۳رند حیله‌پردازی شوخ فتنه‌اندازیدلفریب طنازی بذله‌گوی خاموشی‌
4. ۴شاهدی کمان ابرو مهوشی مسلسل موریخته فرو گیسو تا کمر گه از دوشی
5. ۵هشته نی بکس جانی یا سری و سامانیغیب مردمان دانی عیب عاشقان پوشی‌
6. ۶هرکه بیند از دورش می‌شود بدستورشپیش چشم مخمورش عبد حلقه در گوشی
7. ۷نوبتی مرا آن مه آمدی به پیش از رهچون بدیدمش ناگه بر گشودم آغوشی‌
8. ۸گفتنمش نهان تنها چند میزنی صهباهم توان زدن با ما جام و همچو می‌جوشی‌
9. ۹گفت شیخ و سجاده وانگهی کشد بادهبا چو من بتی ساده اینت دلق مغشوشی‌
10. ۱۰بشنوند گر خلقت برکشند از حلقتبر در ندهم دلقت با هجوم و چاووشی‌
11. ۱۱باشد از غلط رائی عشق و باده پیمائیبا بتان یغمائی بی‌حجاب و روپوشی‌
12. ۱۲عاشقی و میخواری در لباس دین‌دارینیست جز تبه کاری یا که خواب خرگوشی‌
13. ۱۳گفتمش مکن پرخاش تو حریف و من قلاشنیش را بهل خوش باش وه گرت بود نوشی‌
14. ۱۴من نه خشک و خود خواهم اهل درد و آگاهممن صفیعلیشاهم نی کجی غلط کوشی‌
15. ۱۵با من آبمیخانه بین شکوه شاهانهآن نیم که از خانه گندمم برد موشی‌
16. ۱۶گرچه رندم و سر خوش نیست زیر دلقم غشبر گذشته از آتش با دمم سیاوشی‌
17. ۱۷نیستم بتدبیری هر دم آشناگیریزود شود ز کس سیری دوست کن فراموشی‌
18. ۱۸من سر خراباتم فارغ از خرافاتمنی زروی طاماتم زهد خشک بفروشی
19. ۱۹خرقه پوشم از کیشی چون تو نی کج اندیشی‌عاقبت نیندیشی‌ حرف پیر ننیوشی‌
20. ۲۰گفت با توأم زین پس یار نی بدیگر کسسال و مه هم آئین بس روز و شب هم آغوشی‌
21. ۲۱آمد و مکرم شد خرقه پوش و محرم شدره روی مسلم شد تند و یاوه بخروشی‌
22. ۲۲این خود ار خردمندی بود طبیت و پندیباش با صفی چندی ده بنصح او گوشی‌