1. ۱بطرف باغ هر آن سرو کز زمین برخاستبیاد قامت آن یار نازنین برخاست
2. ۲شمیم طرهٔ پرچین او بسی خوشتراز آن نسیم بود کز سواد چین برخاست
3. ۳کسی نشست ببزم وصال با جانانکه در رهش ز سر جان و عقل و دین برخاست
4. ۴نمود عشق به او چون تنم بجان نزدیکدمیکه از سر من عقل دور بین برخاست
5. ۵میانهٔ من و او هر حجاب بود بسوختز بسکه از دل من آه آتشین برخاست
6. ۶چو بست نقش تو نقاش کارگاه ازلاز او بخامهٔ صنع خودآفرین برخاست
7. ۷صدآفرین بتو بادا که هر که صورت توبدید در طلب صورت آفرین برخاست
8. ۸نمود سجده بمحراب ابروی تو ملکچو دید صورت معنی ز ماء و طین برخاست
9. ۹شرافتی است نجف را که همچو سرمه ملککشد بدیده غباری کز آن زمین برخاست
10. ۱۰مراست مذهب و دین مهر آنکه از تیغشغریو و ولوله از خیل مشرکین برخاست
11. ۱۱علی که باج شرف از جهان گرفت صغیرچو بهر بندگیش از سر یقین برخاست