1. ۱چو کسی بعذرخواهی نرود ز بی گناهیبگنه خوشم که آورد مرا بعذرخواهی
2. ۲چه غم ای گناهکاران ز گناه ما که هرگزگنهی نمیشود بیش ز رحمت الهی
3. ۳بگنه خوشیم و عذرش نه بزهد ونخوت آنکه گنه بسی نکوتر ز غرور بی گناهی
4. ۴دلی از تو چون شود شاد دل تو شاد گرددنرسی بخیر الا بطریق خیرخواهی
5. ۵دل خستهٔی بدست آراگر چه هست وحشیکه سبکتکین رسیده است از آن بپادشاهی
6. ۶بکس ار پناه گشتی بخدای هر دو عالمکه خدا شود پناه تو بوقت بی پناهی
7. ۷اگرت صغیر بایست دلی چو صبح روشنبدعای نیمه شب کوش و بورد صبحگاهی