1. ۱جرعه ای تا می خورد، خون در ایاغم می کندتا دماغی می رساند، بی دماغم می کند
2. ۲بس که چون دیوانگان آشفته می بیند مراباغبان با چوب گل بیرون ز باغم می کند
3. ۳قسمت من نیست هرگز مهربانی از کسیچون صبا، پروانه خصمی با چراغم می کند
4. ۴بی تو هرگه می روم سوی چمن، در پای سروآب از خود رفتنی دارد که داغم می کند
5. ۵بلبلم، اما سلیم از بی وفایی های گلاشک خونین در چمن همچشم زاغم می کند